ALGEMEEN
HISTORIE
BESTUUR

EXTRA
FOTOALBUM

 

Wedstrijdterrein:
"Zaanseruiters"
Noordsterweg 16
1521 JS Wormerveer
 

Geschiedenis

De oorsprong van de rijvereniging RSV Spijkerboor gaat terug naar 1988. In juni 1988 is de familie Reijne gestart met het pachten van de manege, die eigendom was van de heer Clausen. In die tijd was er eigenlijk niet veel meer te beleven op de manege. Het rijden bestond nog uit een paar lessen van de gehandicapten die werden gegeven door de dochter van de heer Clausen, Betty.
De ponyclub The Forest Riders bestond nog wel, en deze werd dan ook als eerste nieuw leven in geblazen. Hierna werd door de familie Reijne het westernrijden naar de manege gehaald, en daarmee ook grote landelijke wedstrijden. Hierna kwam ook rijvereniging Xanthus uit Spaarnwoude in beeld. Zij wilden graag hun springwedstrijden op de manege organiseren. De huis vereniging Equus was vertrokken naar Schoorl, naar de manege van Kees Klaver. Deze vereniging had geen belang om weer terug te gaan naar Spijkerboor, dus de manege had geen vereniging en dus geen wedstrijden!!

In die tijd bezocht Els Schotman de manege regelmatig om bepaalde pensionklanten les te geven. Els had goede kennis van zaken, had zelf ook een manege gehad. Zij gaf dan ook de aanzet om een eigen rijvereniging op te richten.
Ingrid Reijne ging info opvragen bij de NBVR en bij de notaris, nou dat viel allemaal wel mee, dus leden werven maar, de nieuwe vereniging had een bepaald aantal leden nodig om een vereniging op te richten. De bestuursleden vroegen iedereen om ook zijn/haar familie in te schakelen om lid te worden, opa's oma's ooms en tante's werden gemobiliseerd om zich tijdelijk op te geven. Het werven van ruiters en amazones liep echter zo goed dat al gauw die mensen niet meer nodig waren. In 1994 toen de familie Reijne stopte met de manege had de vereniging ongeveer 120 leden. Op dit moment ligt dat aantal ongeveer op 180 leden.
En natuurlijk was er ook een bestuur nodig. Het eerste bestuur bestond uit voorzitter Els Schotman, secretaris Joke Weidema (moeder van Esther Weidema), penningmeester Ingrid Reijne en een bestuurslid Annet Eiling. (Zie hiervoor ook het stukje statuten)

Al gauw werd duidelijk dat Ingrid Reijne er eigenlijk uit moest, want als manegehoudster mocht je niet in een NBVR-bestuur zitten.
Ingrid Reijne was geen officieel bestuurslid meer, maar deed op de achtergrond nog een hoop werk. Annet Eiling werd penningmeester. Toen Annet er mee stopte, nam Marja van Ravensberg het van haar over.
Marja moet ook zeker genoemd worden in dit stukje over de historie van de vereniging want zij heeft enorm inzet gehad in de jaren die volgden. Marja werd trouwens geen penningmeester maar wedstrijdsecretaris. Joke was toen penningmeester. Officieel, maar Ingrid Reijne deed het werk.
Er waren toen steeds wisselende mensen in het bestuur, maar Els en Marja waren de drijfveren en bleven dat ook al die jaren die nog volgden dat de familie Reijne, en later de familie Peijpers, er de boel runden.

De manege werd groter en groter en de rijvereniging groeide enorm mee. Het bestuur ging naar de NBVR vergaderingen en kregen elk jaar meer wedstrijden, ook in het outdoorseizoen.
Het bestuur vroeg in het begin rare data aan, zodat we in ieder geval die wedstrijden kregen toegewezen.
Koninginnedag bijvoorbeeld, en in oktober werden de Spijkerboorse Ruiterdagen leven in geblazen, op donderdag en vrijdag. En zoals bekend in heel de regio bestaan de Spijkerboorse Ruiterdagen nog steeds.
De vereniging kreeg 11 a 12 wedstrijden per jaar en dat was voor die tijd uniek.

Destijds waren er ook ontzettend veel vrijwilligers die hielpen de zaak op te bouwen, o.a. ook Ton Meyer. Ton had er aardigheid in om te ringmeesteren. Al gauw werd hij de vaste ringmeester met bodywarmer met ringmeester erop en wel!
Zijn vrouw Lideke werd toen penningmeester. Na een aantal jaar ging de familie Reijne uit de manege en kwam de familie Peijpers het bedrijf runnen. In die tijd hebben de vrijwilligers van de manege een nieuwe dressuurring geschonken aan de manege, waar de wedstrijden nog steeds in worden verreden.

Lideke was ondertussen oma geworden, en vond het tijd om in het weekend meer tijd voor het kleinkind te maken, en terecht ! Ton was echter van mening dat hij eens in de twee weken nog wel tijd vrij kon maken om als ringmeester op te treden, waar we hem dan ook nog steeds zeer dankbaar voor zijn !! Marja heeft een nieuw leven opgebouwd in Zeeland en is sinds enkele jaren dan ook niet meer de wedstrijd seceteresse. Wel komt ze een enkele keer nog langs als haar man in de buurt moet jureren.

Dit is in vogelvlucht het verhaal van RSV Spijkerboor. Onze dank gaat uit naar de bestuursleden van het eerste uur, en dan in het bijzonder Ingrid Reijne die ons spontaan aanbood, via een email, het verhaal van de vereniging op papier te zetten.

Graag zouden wij als vereniging dit verhaal nog verder uitbreiden met leuke anecdotes. Dus weet je nog wat leuks? Mail het svp via het contact formulier op deze site.

Nieuws


Meer nieuws